Czarci pazur -zastosowanie u zwierząt

Czarci pazur to rozpowszechniona nazwa rośliny hakorośli rozesłanej(Harpagophytum procumbens), pochodzącej z Afryki Południowej. Tam od setek lat jest wykorzystywany w celach leczniczych przez tubylców. Sekret jego działania leczniczego zawarty jest w korzeniu tejże rośliny. Substancje biologicznie czynne to głównie glikozydy irydoidowe o potwierdzonym naukowo działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym czy przeciwobrzękowym. Czarci pazur zawiera też fenolokwasy, których działanie wpływa na pracę mięśni oraz nerwów. Oprócz tego zawiera w sobie związki cenione za właściwości antyoksydacyjne. Są one pomocne w zwalczaniu procesów starzenia się organizmu.

Surowcem farmaceutycznym są wtórne bulwy zapasowe tej rośliny, które po wysuszeniu cięte są w drobne kawałki lub rozdrabniane na proszek. Warunkiem koniecznym dopuszczenia surowca do stosowania w farmacji jest zawartość harpagozydu – minimum 1,2% . Ekstrakty z czarciego pazura znajdziemy w postaci tabletek, plastrów, płynu, żelu, maści a nawet w paście do zębów.

W aptekach można nabyć produkty z czarciego pazura w postaci leków, pozostałe oferty dotyczą wyłącznie suplementów diety. Te ostatnie mają w swoim składzie niewielki wyciąg z czarciego pazura w połączeniu z glukozaminą, chondroityną lub imbirem.

Czarci pazur przeszedł liczne badania in vitro, w których potwierdzono jego działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Efekt działania opiera się na hamowaniu aktywności enzymów COX-2, zmniejszeniu czynników prozapalnych oraz zmniejszenie aktywności enzymów odpowiedzialnych za rozkład tkanki chrzęstnej-metaloproteinaz macierzy MMP.

Badania prowadzono na preparatach uzyskanych z ludzkiej chrząstki oraz na myszach, a także metodą analizy Western blot. Uzyskano m.in. obniżenie poziomu cytokin zapalnych czy hamowanie enzymu- elastazy neutrofilowej, który zaangażowany jest w proces nowotworzenia. Związki zawarte w korzeniu czarciego pazura hamowały aktywność pierwotniaków (Plasmodium falciparum) czy grzybów(Candida krusei). W badaniach wykazano też działanie przeciwulteniające oraz przeciwdrgawkowe tej rośliny.

Czarci pazur działanie

przeciwzapalne i przeciwbólowe dzięki zawartość harpagozydu i beta-sitosterolu
moczopędne dzięki flawonoidom
żółciopędne i urykozuryczne przez związki goryczkowe i fenylokwasy

Korzeń czarciego pazura zawiera liczne związki biologicznie czynne. Lecznicze właściwości wykazują glikozydy irydoidowe, wśród których najważniejszy jest harpagozyd. Inne związki to polisacharydy, fitosterole, triterpeny (kwas ursolowy), flawonoidy oraz kwasy aromatyczne( kwas kawowy). To sprawia, że roślina ta jest cennym surowcem stosowanym głównie w dolegliwościach bólowych związanych ze stawami i chorobą zwyrodnieniową OA, która często dotyka duże psy.

Podawanie ekstraktu z czarciego pazura u chorych psów wyraźnie poprawia sprawność mięśni oraz wzrost podparcia chorych kończyn przez większą swobodę ruchu. Psy chore na OA po zastosowaniu ekstraktów z korzenia czarciego pazura wyraźnie odczuwają zmniejszenie dolegliwości bólowych przez łagodzenie bólu mięśni. Pozwala to na zmniejszenie sztywności stawów, zwiększenie ich ruchomość i usprawnienie przykurczonych mięśni. Dawkowanie uzależnione jest od formy preparatu, masy ciała zwierzęcia oraz jego stanu zdrowia i przyjmowanych leków.